6

Rozdział 6 z 11

Provisioning serwera — Docker, Nginx, SSL

Opublikowany

Architektura host-owy Nginx (SSL) → Docker Nginx :8080 → app oraz co robi skrypt setup-vps.sh (Docker, Nginx, Certbot, clone, .env.local).

Czego się nauczysz

  • Czym jest provisioning
  • Architektura reverse proxy + porty
  • Skrypt setup-vps.sh
  • Certyfikat Let's Encrypt

Rozdział 6: Provisioning serwera — Docker, Nginx, SSL

Serwer jest „czysty" — ma tylko Ubuntu. Musimy go wyposażyć: zainstalować Dockera, serwer WWW (Nginx), certyfikat SSL i pobrać kod aplikacji. Nazywamy to provisioningiem. Robimy to 🔁 jednorazowo, 🖥️ na serwerze, jednym skryptem.

Po tym rozdziale serwer ma Dockera, Nginx z certyfikatem HTTPS i kod aplikacji w <APP_DIR>. Aplikacja jeszcze nie wstanie — to zrobi pierwszy deploy (Rozdział 9).


Co to jest provisioning i dlaczego skryptem

Provisioning to przygotowanie świeżego serwera do roli produkcyjnej. Zamiast klikać i wpisywać dziesiątki komend ręcznie (łatwo o pomyłkę), spisujemy je raz w skrypcie docker/setup-vps.sh. Zalety:

  • powtarzalność (odtworzysz serwer w minuty),
  • dokumentacja (skrypt = instrukcja),
  • mniej błędów.

🧩 Uniwersalnie: jeden skrypt provisioningu to dobry wzorzec w każdym projekcie. 🎯 Specyficzne: co dokładnie instaluje, zależy od stacku (tu: Docker + Nginx + Certbot).


Architektura HTTP na serwerze (ważne do zrozumienia)

Na serwerze są dwa Nginxy — to częste źródło nieporozumień, więc rozrysujmy:

Internet (:80, :443)
      │
      ▼
 Nginx HOST-owy        ← systemowy, od Certbota: tu kończy się HTTPS (SSL)
 (reverse proxy)
      │  proxy_pass → 127.0.0.1:8080
      ▼
 Nginx w Dockerze (:8080)   ← część aplikacji (compose)
      │  fastcgi → app:9000
      ▼
 app (PHP-FPM w Dockerze)
  • Nginx host-owy (instalowany przez skrypt) nasłuchuje na :80/:443, obsługuje SSL (certyfikat Let's Encrypt) i przekazuje ruch dalej.
  • Nginx w Dockerze serwuje pliki statyczne i kieruje PHP do kontenera app. Publikujemy go tylko lokalnie na 127.0.0.1:8080, żeby nie kolidował z host-owym Nginxem na :80.

Dlaczego tak: dzięki temu certyfikat SSL żyje poza kontenerami (przeżywa przebudowy obrazu), a aplikacja nie musi się martwić o HTTPS. To sprawdzony, prosty układ.

🎯 Dlatego w compose.prod.yaml Nginx ma ports: ["127.0.0.1:8080:80"], a skrypt konfiguruje host-owy Nginx z proxy_pass http://127.0.0.1:8080.


Co robi skrypt docker/setup-vps.sh

Skrypt (uruchamiany jako root na świeżym Ubuntu 24.04) wykonuje po kolei:

  1. Instaluje Docker (z oficjalnego repozytorium) oraz Nginx i Certbot (do SSL).
  2. Klonuje repozytorium do <APP_DIR> (/var/www/factorycode).
  3. Generuje .env.local z sekretami produkcyjnymi (APP_SECRET, POSTGRES_PASSWORD) — losowymi, bezpiecznymi.
  4. Konfiguruje host-owy Nginx jako reverse proxy na 127.0.0.1:8080.
  5. Wystawia certyfikat SSL przez Certbot (Let's Encrypt) dla <DOMENA> i www.<DOMENA> + ustawia auto-odnawianie.

Uruchomienie (sygnatura):

# 🖥️ na serwerze, jako root
bash setup-vps.sh <DOMENA> <EMAIL>
  • <DOMENA> — domena z Rozdziału 5 (musi już wskazywać na serwer!),
  • <EMAIL> — adres do powiadomień Let's Encrypt (np. o wygasającym certyfikacie).

🎯 Dla FactoryCode: bash setup-vps.sh factorycode.pl you@example.com

⚠️ Do weryfikacji w nowym projekcie: wewnątrz skryptu ustawione są: APP_DIR (katalog docelowy), REPO_URL (adres repo) oraz treść konfiguracji Nginx. Przy nowym projekcie podmień te wartości na własne.


Jak uruchomić — dwie ścieżki

Skrypt klonuje repo, więc serwer musi mieć do niego dostęp. Zależy to od tego, czy repo jest publiczne czy prywatne:

Ścieżka A — repo publiczne 🧩

Możesz uruchomić od razu. Zaloguj się na serwer i pobierz skrypt wprost z repo:

# 🖥️ na serwerze (po: ssh -i ~/.ssh/<KLUCZ_LOKALNY> root@<VPS_IP>)
curl -fsSL https://raw.githubusercontent.com/<REPO>/main/docker/setup-vps.sh -o setup-vps.sh
bash setup-vps.sh <DOMENA> <EMAIL>

Ścieżka B — repo prywatne (jak FactoryCode) 🎯

Dla prywatnego repo curl i klonowanie nie zadziałają bez klucza dostępu (dostaniesz błąd 404 / „permission denied"). Dlatego:

➡️ Jeśli Twoje repo jest prywatne, przejdź najpierw do Rozdziału 7 — tam dodamy serwerowi Deploy Key i dopiero tam uruchomimy ten skrypt. Wróć tu po teorię, jeśli coś będzie niejasne.


Czego się spodziewać podczas działania skryptu

Po uruchomieniu zobaczysz dużo logów (instalacja pakietów, Docker, Nginx, Certbot) — to normalne, trwa 3–6 minut. Na końcu, przy sukcesie:

Congratulations! You have successfully enabled HTTPS on https://<DOMENA> ...
=== GOTOWE (host skonfigurowany) ===

⚠️ To normalne, że zaraz po skrypcie strona daje błąd 502. Host-owy Nginx działa i ma SSL, ale aplikacja (kontenery) jeszcze nie wstała — zrobi to pierwszy deploy (Rozdział 9).

Wskazówka na długie operacje: jeśli łącze bywa niestabilne, uruchom skrypt w sesji tmux, żeby przeżyła rozłączenie:

# 🖥️ na serwerze
tmux new -s deploy        # utwórz sesję; po rozłączeniu wróć: tmux attach -t deploy

Weryfikacja rozdziału

Po udanym provisioningu:

  • docker --version 🖥️ pokazuje wersję Dockera.
  • systemctl status nginx 🖥️ pokazuje host-owy Nginx jako „active (running)".
  • Katalog <APP_DIR> 🖥️ zawiera sklonowany kod (ls <APP_DIR>).
  • Plik <APP_DIR>/.env.local 🖥️ istnieje i ma APP_SECRET oraz POSTGRES_PASSWORD.
  • https://<DOMENA> 💻 ma ważny certyfikat (błąd 502 na tym etapie jest OK).

Częste problemy

Objaw Przyczyna Rozwiązanie
Certbot: „challenge failed / DNS" domena nie wskazuje jeszcze na serwer poczekaj na propagację (dig +short <DOMENA> = <VPS_IP>), potem powtórz samą komendę certbota
curl ... 404 przy pobieraniu skryptu repo jest prywatne użyj ścieżki B (Rozdział 7 — Deploy Key)
konflikt portu 80 host-owy i docker-owy Nginx walczą o :80 docker-owy Nginx publikuj na 127.0.0.1:8080, host-owy proxuje tam
Permission denied przy git clone prywatne repo bez dostępu Deploy Key (Rozdział 7)

Podsumowanie

  • ✅ Wiesz, co to provisioning i dlaczego robimy go skryptem.
  • ✅ Rozumiesz architekturę: host-owy Nginx (SSL) → Docker Nginx :8080 → app.
  • ✅ Znasz 5 rzeczy, które robi setup-vps.sh (Docker, Nginx, SSL, clone, .env.local).
  • ✅ Wiesz, że repo prywatne wymaga najpierw Deploy Key (Rozdział 7), a błąd 502 po skrypcie jest normalny.

Teraz damy serwerowi dostęp do prywatnego repo i faktycznie uruchomimy provisioning.

Dalej: Rozdział 7: Dostęp serwera do kodu — SSH Deploy Key.

Narzędzia / paczki

Docker Nginx Certbot Bash

Spis treści