Rozdział 1: Wprowadzenie do CI/CD
Witaj w tutorialu wdrażania aplikacji. W tej serii przejdziesz od zera do stanu, w którym Twoja aplikacja Symfony sama się testuje i wdraża na serwer po każdym git push. Jako przykład robimy to na realnym projekcie FactoryCode, ale wszystko jest tak opisane, byś mógł powtórzyć schemat w dowolnym kolejnym projekcie.
Ten rozdział jest teoretyczny — nie klikamy jeszcze niczego. Chodzi o to, żebyś rozumiał, co budujemy i dlaczego, zanim zaczniemy. Jeśli któreś pojęcie jest niejasne, zajrzyj do słowniczka w README.
Dla kogo: dla osoby, która nigdy nie konfigurowała CI/CD ani nie wdrażała aplikacji na własny serwer. Zakładamy tylko, że projekt działa Ci lokalnie.
Czym jest CI/CD (prostym językiem)
Wyobraź sobie, że pracujesz nad aplikacją. Bez automatyzacji, po każdej zmianie musisz ręcznie: uruchomić testy, sprawdzić styl kodu, a potem zalogować się na serwer, skopiować pliki, przebudować aplikację, wykonać migracje bazy… Łatwo o pomyłkę i stratę czasu.
CI/CD to zautomatyzowanie tych dwóch rzeczy:
-
CI — Continuous Integration (ciągła integracja). Za każdym razem, gdy wyślesz kod na GitHub, automat uruchamia Twoje bramki jakości: testy, analizę statyczną, sprawdzenie stylu. Jeśli coś jest zepsute — dowiadujesz się od razu, zanim błąd trafi do użytkowników.
-
CD — Continuous Deployment (ciągłe wdrażanie). Gdy kod przejdzie testy i wejdzie na główną gałąź (
main), automat sam wdraża go na serwer produkcyjny: pobiera kod, buduje aplikację, aktualizuje bazę. Ty tylko robiszgit push.
Analogia: CI to kontrola jakości na taśmie produkcyjnej (czy produkt jest sprawny?). CD to automatyczna wysyłka gotowego produktu do sklepu (na serwer).
Dlaczego warto (nawet w małym projekcie)
- Mniej błędów na produkcji — testy łapią problemy wcześnie.
- Powtarzalność — wdrożenie wygląda tak samo za każdym razem, bez „zapomniałem wykonać migracje".
- Szybkość —
git pushzamiast 10 ręcznych kroków. - Spokój — wiesz, że jeśli CI świeci na zielono, kod jest zdrowy.
- Historia — każde wdrożenie jest zapisane w GitHub Actions (kto, kiedy, co).
Z czego składa się nasze rozwiązanie
Budujemy konkretny, sprawdzony zestaw. Oto elementy i ich rola:
| Element | Rola | Gdzie żyje |
|---|---|---|
| GitHub | przechowuje kod i uruchamia automaty | chmura |
| GitHub Actions | silnik CI/CD (uruchamia workflowy) | chmura GitHuba |
Workflow CI (ci.yml) |
testy + analiza przy każdym push/PR | .github/workflows/ |
Workflow Deploy (deploy.yml) |
wdrożenie na serwer po push na main |
.github/workflows/ |
| VPS | serwer produkcyjny (Linux) | u dostawcy (tu: Hostinger) |
| Docker | uruchamia aplikację w kontenerach na VPS | na VPS |
| Nginx + Let's Encrypt | serwuje stronę przez HTTPS | na VPS |
| Domena + DNS | adres, pod którym działa strona | u rejestratora |
Jak to działa od początku do końca (przepływ)
Prześledźmy jeden cykl, gdy wszystko jest już skonfigurowane:
1. 💻 Lokalnie: zmieniasz kod, robisz commit i `git push origin main`
2. 🐙 GitHub: wykrywa push i uruchamia dwa workflowy równolegle:
• CI → testy, PHPStan, php-cs-fixer, typecheck (czy kod zdrowy?)
• Deploy → loguje się przez SSH na VPS i wdraża
3. 🖥️ VPS (przez Deploy):
• git pull → pobiera nowy kod
• docker compose build --pull → buduje obrazy (z aktualnym obrazem bazowym)
• docker compose up -d → startuje nowe kontenery
• migracje bazy → aktualizuje schemat bazy
• cache:clear → odświeża cache produkcyjny
4. 🌐 Efekt: nowa wersja działa pod https://<DOMENA>
Zwróć uwagę: CI i Deploy to osobne workflowy. CI chroni jakość, Deploy wdraża. W tym tutorialu świadomie nie blokujemy deployu testami (to świadoma decyzja — patrz Rozdział 11), ale pokażemy, jak myśleć o tej zależności.
🎯 W FactoryCode jest też trzeci, pomocniczy workflow
sync-obsidian.yml: kopiuje dokumentację do bazy wiedzy w Obsidianie. Uruchamia się tylko wtedy, gdy push zmienia pliki wdocs/, i nie ma wpływu na wdrożenie (opisuje go tutorial „Drugi mózg w Obsidianie”).
Czynności jednorazowe vs powtarzalne (ważne rozróżnienie)
To kluczowe dla zrozumienia tutoriala i dla powtarzalności:
- 🔁 Jednorazowe (konfiguracja): zakup serwera, konfiguracja DNS, provisioning VPS, dodanie kluczy i sekretów, napisanie workflowów. Robisz to raz na projekt. To rozdziały 2–8.
- ♻️ Powtarzalne (codzienna praca):
git push→ automat testuje i wdraża. To rozdział 9 i reszta życia projektu.
Gdy będziesz zakładać kolejny projekt, powtórzysz tylko część jednorazową — i to szybciej, bo schemat już znasz (ściąga w Rozdziale 11).
Nasz przykład: FactoryCode 🎯
W całym tutorialu wszystko robimy na projekcie FactoryCode. Jego stack (żebyś wiedział, co jest „specyficzne dla projektu"):
| Warstwa | Technologia |
|---|---|
| Framework | Symfony 8 / PHP 8.4 |
| Baza | PostgreSQL 16 (Doctrine ORM) |
| Frontend | Vite + Vue 3 + TypeScript (Symfony UX) |
| Środowisko | Docker (PHP-FPM, Nginx, PostgreSQL, worker) |
| Serwer | Hostinger VPS KVM 2, Ubuntu 24.04 |
| Domena | factorycode.pl |
🧩 Uniwersalne vs 🎯 specyficzne: mechanizmy (GitHub Actions, SSH, Docker, SSL) są takie same wszędzie. To, co podmienisz w innym projekcie, to głównie komendy bramek jakości i kroki deployu zależne od stacku. Pełna lista parametrów jest w README.
Podsumowanie
- ✅ Wiesz, czym jest CI (automatyczne testy) i CD (automatyczne wdrożenie).
- ✅ Znasz elementy układanki: GitHub Actions, VPS, Docker, Nginx+SSL, DNS.
- ✅ Rozumiesz przepływ „push → CI → deploy → strona live".
- ✅ Rozróżniasz czynności jednorazowe (konfiguracja) od powtarzalnych (codzienny push).
W następnym rozdziale zaczynamy praktykę: przygotujemy repozytorium na GitHubie, pliki wdrożeniowe w projekcie i pierwszy klucz SSH.
Dalej: Rozdział 2: Przygotowanie repozytorium i środowiska.