2

Rozdział 2 z 11

Przygotowanie repozytorium i środowiska

Opublikowany

Fundament: kod na GitHubie, świadomość plików wdrożeniowych oraz wygenerowanie pary kluczy SSH komputer → serwer.

Czego się nauczysz

  • Repozytorium na GitHubie
  • Pliki wdrożeniowe projektu
  • Para kluczy SSH (prywatny/publiczny)
  • Prywatne vs publiczne repo

Rozdział 2: Przygotowanie repozytorium i środowiska

W tym rozdziale przygotowujemy fundament: kod na GitHubie, pliki potrzebne do wdrożenia oraz pierwszy klucz SSH, którym później GitHub zaloguje się na serwer. To wszystko są czynności 🔁 jednorazowe, wykonywane 💻 lokalnie.

Po tym rozdziale masz: repo na GitHubie, komplet plików wdrożeniowych w projekcie i parę kluczy SSH gotową do użycia.


Krok 1: Repozytorium na GitHubie 🐙🔁

Co robisz: umieszczasz kod projektu w repozytorium na GitHubie. Dlaczego: GitHub jest „centralą" — przechowuje kod i uruchamia automaty CI/CD. Bez repo na GitHubie nie ma GitHub Actions.

Jeśli projekt jeszcze nie jest na GitHubie:

# 💻 lokalnie, w katalogu projektu
git init
git add .
git commit -m "Initial commit"

Następnie utwórz puste repozytorium na GitHubie (przycisk New repository) i połącz je:

# 💻 lokalnie — podmień <REPO> na swoje owner/nazwa
git remote add origin git@github.com:<REPO>.git
git branch -M main
git push -u origin main

🎯 Dla FactoryCode: repo to sidczak/factorycode-sf, gałąź główna main.

Oczekiwany rezultat: w przeglądarce na https://github.com/<REPO> widzisz swój kod.

Prywatne czy publiczne?

  • Publiczne — każdy widzi kod; serwer pobiera go bez uwierzytelniania (prościej).
  • Prywatne — kod jest ukryty; serwer potrzebuje dodatkowego klucza dostępu (Rozdział 7).

🎯 Dla FactoryCode repo jest prywatne — dlatego w Rozdziale 7 skonfigurujemy Deploy Key. Jeśli Twój projekt jest publiczny, Rozdział 7 możesz pominąć (wdrożenie będzie prostsze).


Krok 2: Pliki wdrożeniowe w projekcie 🧩🔁

Co robisz: sprawdzasz/dodajesz pliki, które opisują, jak aplikacja ma działać w produkcji. Dlaczego: wdrożenie opiera się na kilku plikach wersjonowanych razem z kodem. Dzięki temu „przepis na produkcję" jest w repo, a nie w czyjejś głowie.

Komplet plików, których użyjemy (w FactoryCode już istnieją — w nowym projekcie tworzysz je analogicznie):

Plik Rola Rozdział
.github/workflows/ci.yml automatyczne testy (CI) 3
.github/workflows/deploy.yml automatyczne wdrożenie (CD) 8
compose.prod.yaml konfiguracja Dockera dla produkcji 6, 8
.env.prod.example szablon zmiennych środowiskowych serwera 8
docker/setup-vps.sh skrypt pierwszej konfiguracji serwera 6
docker/backup-db.sh backup bazy danych 10
Dockerfile przepis na obraz aplikacji (w tym build frontu) 8

Nie twórz ich teraz wszystkich — każdy omawiamy w swoim rozdziale i wtedy go dodajesz. Tu chodzi o świadomość, z czego składa się całość.

Oczekiwany rezultat: rozumiesz rolę każdego pliku; w FactoryCode możesz je podejrzeć w repo.


Krok 3: Para kluczy SSH (komputer → serwer) 💻🔁

Co robisz: generujesz parę kluczy SSH, którą będziesz logować się na serwer (a później również GitHub Actions podczas deployu). Dlaczego: logowanie kluczem jest bezpieczniejsze i wygodniejsze niż hasłem, a automat (GitHub) i tak nie może wpisywać hasła — musi użyć klucza.

Czym jest klucz SSH (w dwóch zdaniach)

Klucz SSH to para plików:

  • prywatny (<KLUCZ_LOKALNY>) — zostaje u Ciebie, to Twój „sekret". Nikomu go nie wysyłasz.
  • publiczny (<KLUCZ_LOKALNY>.pub) — „kłódka", którą wkładasz na serwer. Publiczny możesz pokazywać.

Serwer, mając kłódkę (publiczny), wpuszcza każdego, kto ma pasujący kluczyk (prywatny).

Wygeneruj klucz

# 💻 lokalnie — plik wyjściowy nazwij znacząco (tu: dla deployu FactoryCode)
ssh-keygen -t ed25519 -C "factorycode-deploy" -f ~/.ssh/factorycode_deploy -N ""

Rozbicie komendy:

  • -t ed25519 — nowoczesny, bezpieczny typ klucza,
  • -C "..." — komentarz/etykieta (dowolny opis),
  • -f ~/.ssh/factorycode_deploy — gdzie zapisać (to jest <KLUCZ_LOKALNY>),
  • -N "" — bez hasła do klucza (automat nie mógłby go podać).

Oczekiwany rezultat: powstają dwa pliki. Sprawdź:

# 💻 lokalnie
ls -l ~/.ssh/factorycode_deploy*

Powinieneś zobaczyć factorycode_deploy (prywatny) i factorycode_deploy.pub (publiczny).

🎯 Dla FactoryCode klucz nazwaliśmy factorycode_deploy. W nowym projekcie użyj własnej nazwy (np. mojaapka_deploy) i zapamiętaj ją jako <KLUCZ_LOKALNY>.

Do czego użyjemy tego klucza

  • teraz / Rozdział 4: wkleisz publiczny klucz przy tworzeniu serwera, by móc się logować,
  • Rozdział 8: prywatny klucz dodasz jako sekret w GitHubie, by automat mógł logować się na serwer.

⚠️ Uwaga na dwa klucze. W tym tutorialu wystąpią dwie różne pary:

  1. <KLUCZ_LOKALNY> (ten teraz) — logowanie komputer/GitHub → serwer,
  2. <KLUCZ_VPS_GH> (Rozdział 7) — logowanie serwer → GitHub (pobieranie prywatnego repo).

Nie myl ich. Mają różne role i różne lokalizacje.


Weryfikacja rozdziału

  • git remote -v 💻 pokazuje Twoje repo na GitHubie.
  • Repo jest widoczne na https://github.com/<REPO>.
  • ls ~/.ssh/<KLUCZ_LOKALNY>* 💻 pokazuje klucz prywatny i publiczny.
  • Wiesz, które pliki wdrożeniowe pojawią się w kolejnych rozdziałach.

Częste problemy

Objaw Przyczyna Rozwiązanie
git push prosi o login/hasło i odrzuca używasz HTTPS zamiast SSH, albo brak uprawnień ustaw remote na SSH (git@github.com:...) lub skonfiguruj token/klucz do GitHuba
ssh-keygen: command not found brak klienta SSH zainstaluj OpenSSH (macOS/Linux mają domyślnie; Windows → użyj WSL/Git Bash)
nadpisałeś istniejący klucz ta sama nazwa -f generuj do nowej nazwy pliku, nie nadpisuj kluczy, których używasz gdzie indziej

Podsumowanie

  • ✅ Kod jest na GitHubie (repo <REPO>).
  • ✅ Wiesz, z jakich plików składa się wdrożenie i w którym rozdziale je dodamy.
  • ✅ Masz parę kluczy SSH <KLUCZ_LOKALNY> (prywatny + publiczny).
  • ✅ Rozumiesz różnicę między kluczem „komputer→serwer" a „serwer→GitHub".

W następnym rozdziale skonfigurujemy CI — automat, który testuje kod przy każdym push.

Dalej: Rozdział 3: Workflow CI — bramki jakości.

Narzędzia / paczki

Git GitHub ssh-keygen (ed25519)

Spis treści